| Butas, etc. |
[Jul. 10th, 2009|04:10 pm] |
| [ | Tags | | | books | ] |
| [ | mood |
| |  sleepy | ] |
1. Butas
Humilom na ang ginalid ko pagkatapos magpatanggal ng wisdom tooth. Ang problema lang, sumasabit ang pagkain at tinga sa butas na naiwan pagkatapos tanggalin ang wisdom tooth. Kailangan ko tuloy magmumog nang mabuti pagkatapos kumain.
2. Auto
Headline kanina sa ANC na inaprubahan na ng SEC ang joint venture ng Smartmatic at TIM. Kebs. Sa personal na opinyon ko, kahit na automated o hindi ang eleksiyon, marami pa ring nadadaya. Hindi ibig sabihing may kaharap kang makina, mapagkakatiwalaan na iyon. Pala-palaging may tao sa likod ng mga makina. Mariming itinatago ang makinang nasa harapan mo na maaaring hindi mo maintindihan. Iyon ang mapanganib sa automated. Kahit na anong gawing pagtatangkang maging transparent ng sistema, hindi pa rin transparent.
3. Sidenote
Napanood n'yo na ba ang ad ng Comelec na naghihikayat magparehistro ng mga tao? Ang pangit, di ba? Parang high school project. Langya, parang mas maganda pa nga ang ilang mga high school project diyan. Wala lang. Natawa lang ako sa kapangitan ng ad na iyon.
4. Brothers
Natapos ko na ring basahin (sa wakas) ang dambuhalang "Brothers" ni Yu Hua. Napasama sa short list ito noong nakaraang Man Asia Literary Prize kung kailan nanalo si Chuck Syjuco. Tungkol ang nobela sa magkapatid na Song Gang at Baldy Li. Mas pwedeng tawagin silang adoptive brothers dahil hindi naman talaga sila dugong magkapatid. Nang mabalo ang ama ni Song Gang at ina ni Baldy Li, nagpakasal sila at naging "magkapatid" sina Song Gang at Baldy Li. Ngunit hindi lamang ang ugnayang ito ang nagpatatag sa kanilang pagiging magkapatid. Lumaki silang dalawa sa panahon ng Cultural Revolution at ang kanilang karanasan ng pagkaapi at pagkasawi nang mga panahong iyon ang nagbuklod sa kanilang dalawa. Mula sa kanilang kabataan, dadalhin tayo ng nobela sa kanilang pagtanda. Mapapangasawa ni Song Gang ang pinakamagandang dalaga ng bayan nila, si Lin Hong, habang magiging mayaman at makapangyarihan si Baldy Li sa panahon ng pag-ugat ng matinding kapitalismo sa Tsina.
Puno ng irony ang nobela at mula dito nanggagaling ang pagpapatawa. May ibang pagkakataon naman na gumagamit ng slapstick ang nobela para magpatawa. Ngunit malinaw na pinagtatawanan ng nobela ang kakatwang sitwasyon ngayon ng Tsina bilang yumayaman at nagiging makapangyarihang bansa. Interesante rin ang ugnayan ng sekswalidad at pag-unlad. Inilalarawan si Baldy Li bilang malibog na tao habang kabaligtaran naman si Song Gang. Ano ang ugnayan nito sa magkataliwas na kinahinatnan nila sa dulo? May ugnayan ba ang ambisyon at sekswalidad?
Huli tala, may ilang typo akong nasalubong habang binabasa ang nobela. Mukhang minadali ang pagpapalabas ng nobela. Gayundin, may mga pangungusap na medyo awkward. Pero isa itong nakakatawang nobela at mas nag-enjoy ako dito kumpara sa mas seryosong "Wolf Totem".
5. Of Love and Other Demons
Katatapos ko lang basahin ang "Of Love and Other Demons" ni Gabriel Garcia Marquez. Tipikal na Gracia Marquez ang nobela. Tungkol ang nobela sa buhay ni Sierva Maria, anak ng isang marquis, at kung paano siya namatay diumano sa rabis. At iimbestigahan siya bilang posibleng sinasapian ng demonyo. Ngunit lunsaran lamang ang nangyari kay Sierva Maria upang maging lunsaran ng konsepto ng nobela tungkol sa sapi/sanib o possession. At lilitaw ang konsepto na ito sa iba pang mga tauhan ng nobela. Lulong sa droga ang ina ni Sierva, isang literal na pagkasapi ng "masamanng espiritu" ngunit sintomas lang naman talaga ng pagsisisi't lungkot na nauna nang sumapi sa kanya. Madidiskaril ang magandang hinaharap ni Padre Cayetano sa kanyang pag-ibig kay Sierva Maria. Sasabihin pa niya na nasasapian siya ng demonyo dahil sa kanyang pagmamahal. Sinasapian naman ng kapangyarihan ang Obispo at malinaw na makikita ito sa kanyang pagtatangkang i-exorcise si Sierva Maria. Pride naman ang sumasapi kay Abernuncio lalo na ang kanyang kasiguraduhan sa kapangyarihan niyang manggamot. Kaya't hindi lamang iisa ang mukha ng demonyo tulad na hindi lamang iisa ang pangunahing tauhan sa mga akda ni Garcia Marquez.
6. Link
The soil of youth?
Sperm na nilikha sa laboratoryo. Parang gawain ata ito ng DTnL.
Araw-araw na sex, mabuti sa sperm. Ito ang gawain ng TnL.
Top 10 Disaster Stories
Ano ba talagang nangyari sa Roswell?
Dapat bang ituro ang Creative Writing?
Space storms? Meron pala noon.
Isa na namang hakbang tungo sa world domination ng mga robot.
Mailap na usa sa Negros.
Bituing maningning.
Mga kambing sa Taiwan, hindi makatulog. Patay! Ang suspek: wind turbines. Kawawang mga kambing.
Paano maglagay ng 300 DVD sa loob ng iisang disc.
Sex-themed theme park sa Tsina, joke lang pala.
Mas malakas daw ang resistensya ng mga babae kaysa sa mga lalaki.
Mas mukhang bata ang mga nagda-diet na unggoy kaysa sa mga masisiba. Totoo kaya ito para sa mga tao?
|
|
|
| Wisdom |
[Jun. 29th, 2009|01:18 pm] |
| [ | Tags | | | books | ] |
| [ | mood |
| |  swollen | ] |
1. Wisdom
Noong Sabado, pinatanggal ko na ang wisdom tooth ko sa kanan ng panga ko. Iyon lang ang kaisa-isa kong wisdom tooth batay sa X-ray. Pinatanggal ko na agad kasi medyo alangan ang pagtubo. Patabingi. Alas nuwebe nang pumunta kami ni Dad sa dentista. Inabot ng isa't kalahating oras ang operasyon. Minor surgery ang pagpapabunot ng wisdom tooth kaya pahinga lang ako nitong nakalipas na dalawang araw. Medyo paga pa ang panga ko pero hindi na masakit. Abala lang sa pagsasalita at pagkain. Okey lang naman ang klase ko kanina. Nakapagsalita naman ako ng maayos. Nabubulol lang pagminsan. Medyo alangan din ang pagkain ko kasi may tahi pa ang gilagid ko. Kaya mabagal at sa kaliwa lang akong ngumunguya. Tatanggalin pa ang sinulid sa susunod na Sabado.
2. UBOD
(Sorry, Filipino and English writers, Regional Language writers lang ang puwede.)
UBOD Writers Series 2009 Announces Call for Submissions
The National Commission on Culture and the Arts (NCCA), the National Committee on Literary Arts (NCLA) and the Ateneo Institute of Literary Arts and Practice (AILAP) are now accepting manuscripts for the UBOD series 2009. 12 writers who have not released book-length titles will be given a chance to have their first book published under UBOD New Authors Series.
Four manuscripts written in four languages of each of the three major Philippine Island groups: Luzon, Visayas and Mindanao will be chosen. The manuscript should be 40-60 pages in chapbook length. 20-40 poems or 5-10 short fiction. The most exceptional pieces in their manuscript shall be translated into Filipino or English.
Send two copies of the manuscript to the Ateneo Institute of Literary Arts and Practice (AILAP) c/o The Department of Filipino, 3rd Floor Dela Costa Bldg., School of Humanities, Ateneo de Manila University, Loyola Heights, Quezon City 1108. Include a CD of the manuscript and one page curriculum vitae with the author’s name, contact number and e-mail address and 1X1 picture.
Deadline will be on Aug. 15, 2009.
For inquiries, please e-mail ailap@admu.edu.ph or at call 426-6001 loc. 5320-5321.
3. Collected Stories
Natapos kong basahin ang "Collected Stories" ni Gabriel Garcia Marquez pagkatapos ng mahaba-habang panahon. Interesanteng makita ang ebolusyon ng boses ni Marquez kung susundang mabuti ang kalipuan. Kung matapat ang pagsasalin sa Ingles, mapapansin ang maligoy at mabulaklak na estilo niya sa mga nauna niyang mga kuwento noong 50's. Dahan-dahan itong magbabago hanggang sa mas pamilyar na boses ni Marquez na mapakikinggan sa "One Hundred Years of Solitude". Nakakainggit ang proyekto't boses na mabubuo ni Marquez sa higit na bagong mga kuwento sa kalipunan. Ano kaya ang boses at magiging proyekto ko pag tumanda na ako? Magsusulat pa kaya ako? Hay, anxieties.
4. Slaughterhouse 5
Natapos kong basahin ang "Slaughterhouse 5" ni Kurt Vonnegut noong isang linggo. Bagaman maikli lamang itong nobela, nahirapan akong basahin ito pero hindi ko malaman kung bakit. Simple lamang naman ang wika nito. At kahit patalon-talon ang naratibo, pinaghandaan naman ito nang mabuti.
Mala-scifi ang nobela dahil ang pangunahing tauhang si Billy Pilgrim ay kayang maglakbay sa panahon. Kalimita'y hindi niya kontrolado ang pagtalon na nito sa panahon ngunit tinatanggap na lamang niya. Nagsisilbing metapora para sa akin ang paglalakbay ni Billy sa panahon bilang sintomas ng kanyang trauma bilang isang sundalo (at sa nobela nagsimulang lumabas ang kakayahang ito nang nasa kalagitnaan siya ng digmaan). Mas mabigat pa kaysa sa alaala ang nangyayari kay Billy na paglalakbay. Sa pagkatiwalag sa panahon, nananatiling nariyan ang nakaraan. Palaging narito ang nakaraan. At kahit na ang hinaharap ay naririto rin, nasa ngayon, nakikipaglaban ito sa nakaraan pala-palaging naririyan.
Interesante rin para sa akin ang pag-uulit ng katagang "So it goes." sa buong nobela kapag nagsasalaysay ito tungkol sa pagkamatay. Nagmimistulang dasal ang nobela para sa mga namatay. Bagaman nagtutunog cynical o mapagpaubaya sa katotohanan ng kamatayan at ng digmaan, may talim ito, mapatawa ka man o malungkot sa bawat pagsabi ng "So it goes."
5.
Gusto n'yong makita ang wisdom tooth ko? |
|
|
| Patalastas 2 |
[Jun. 25th, 2009|01:30 pm] |
1.
Malapit nang magsimula ang Cinemalaya 2009 sa Hulyo. Panoorin ninyo ang "Ang Panggagahasa Kay Fe" at ang iba pang pelikula. Narito ang trailer ng "Ang Panggagahasa kay Fe" at ito ang mga araw at oras ng pagpapalabas nito sa CCP:
July 18 (Sat)
3.30 Little Theater
July 19 (Sun)
9.00 MKP Hall (4th Floor)
July 21 (Tues)
6.15 MAIN THEATER – GALA NIGHT
July 22 (Wed)
12.45 Huseng Batute
July 23 (Thu)
3.30 MKP Hall (4th Floor)
July 24 (Fri)
12.45 Main Theater
July 25 (Sat)
3.30 Huseng Batute
2.
PLAY: "Ang Henerala" by Nicolas Pichay
DATE: June 30, July 1-3, 7-11, 14-17 at 7 p.m. and July 4 & 18 at 3 p.m. (May 7pm din ata sa July 4 at 18.)
PLACE: Rizal Mini Theater, Ateneo de Manila University
Direction by Jethro Tenorio
Lights design by Christian Bautista
Set design by JJ Ignacio
Costume design by Jean Pierre Reniva
For ticket reservations/questions, please contact Karl Louie Fajardo 0917-5773208 or e-mail kl1_89@yahoo.com
3.
Hanggang sa susunod na linggo (June 30) na lang ang sale sa Ateneo Press.
|
|
|
| Kabaliwan sa House of Representatives, H1N1 atbp. |
[Jun. 4th, 2009|11:22 am] |
Sa mga seryosong bagay muna
1.
Pinanood ko kagabi ang sunod-sunod na pagpapaliwanag ng mga Representanteng bumoto kontra HR 1109. Iisa lang naman talaga ang sinasabi nila: na ilegal ang resolusyon, na isa itong panggagago sa konstitusyon, na isa itong pagtatraydor sa pagtitiwala ng mga mamamayang bumoto sa kanila, na isa itong malinaw na taktika upang hindi matuloy ang eleksyon sa 2010. Ewan ko pero natatawa na lang talaga ako sa mga nangyayari. At pagkatapos ng lahat ng ito'y siguradong iboboto pa rin ng mga mamamayan ang mga Representanteng iyan na walang-hiyang itinatapon ang batas sa susunod na eleksiyon (sa 2010 man iyan o 2050) dahil ganoon lang talaga ang kapangyarihan. At ganoon lang naman talaga ang lahat ng ito--kapangyarihan. Power trip. Matalo man sila sa susunod na eleksiyon, wala rin naman talagang magiging pinagkaiba ang papalit dahil sila-sila rin naman talaga iyon, magkaiba lang ng partido pero pareho rin lang naman talaga. (Kaya nga nagawang nagkaisa ng LAKAS at KAMPI di ba? Kasi pareho lang talaga sila.) Civil Disobedience? Bakit pa? Nangunguna na ang House of Representatives.
Heto nga pala ang listahan ng mga pumirma sa HR1109. Huwag silang kalimutan sa susunod na eleksiyon (dahil siguradong may eleksiyon sa 2010 at tanga ang buong Pilipinas kung hindi mangyari iyon).
( Pumirma si Ivy Arago, Representante ng Ikatlong Distrito ng Laguna, at ikinahihiya ko siya )
2.
May H1N1 na sa La Salle. Tawag nang tawag si Marol kina Mama. Nakakapraning naman talaga. Sa ngayon, wala pasok sa La Salle hanggang sa Hunyo 14. Kaya sa tingin ko'y lalong maghihigpit ang Ateneo sa darating na pagbubukas ng pasukan. Ewan ko lang kung paano nila mai-implement ang kanilang memo. Postponed (maaaring makansel pa) ang ORSEM. Paano naman ang enrolment? Ilang libong tao rin ang dadagsa sa Ateneo. Ang saya talaga ng darating na semestre.
Sa higit na magaang paksa
3.
Star Trek. Oo, yung bago. Trip mo? Ako trip ko. Kaya lang paulit-ulit na lang talaga ang plot. Wala ba talaga silang maisip na ibang kakaharaping problema bukod sa isang alien na may revenge fantasy? Porke astig ang Wrath Of Khan, astig na ito ad infinitum. Pero astig naman itong bagong Star Trek dahil sa dalawang bagay: special effects at Zachary Quinto. Iyon lang talaga.
4. The Passion
Binasa ko ang "The Passion" ni Jeanette Winterson sa flight pauwi galing Amerika. Hindi masyadong mahaba ang nobela kaya mabilis ko itong nabasa. Binanggit ito ni Sir Vim Yapan sa intro ng kanyang MA thesis kaya naintriga din ako sa nobelang ito. Interesante ang paggamit ni Winterson sa kasaysayan at sa mga pamamaraang ng romansa para ilahad ang ideya niya ng "passion". Sa aspekto ng mga tauhan, makikita ito sa mga tauhan nina Henri at Villanelle, ang kanilang pag-iibigan at ang pag-ibig nila sa isang mga tao at maging sa mga ideya. Isa itong nobela ng mga ideya ngunit napakasensuwal din.
5. Ghostwritten
Dahil nagustuhan ko ang kanyang "Cloud Atlas", binili ko ang Vintage Edition ng "Ghostwritten" ni David Mitchell. hIto ang debut niya at igit na simple ang estruktura ng "Ghostwritten" kumpara sa "Cloud Atlas" ngunit komplikado pa rin kung ihahambing sa ibang mga nobela. Binubuo ang nobela ng sampung kabanata na umiikot sa siyam na magkakaibang mga tauhan sa iba't ibang bahagi ng mundo. (May dalawang kabanata sa para sa isang tauhan.) Magkakaugnay ang kanilang mga kuwento at kahit papaano'y naaapektuhan nila ang buhay ng isa't isa. Masasabing isang ripple effect ang kabuuang nobela. Bawat kabanata'y may sariling rurok at rebelasyon ngunit may higit na malawak na estruktura ang nobela.
Lahat halos ng kabanata'y nakasulat sa unang panauhan ng isang partikular na tauhan. At iba't iba ang mga tauhan. Mayroong isang miyembro ng kulto sa Okinawa, isang empleyado sa music shop sa Tokyo, isang tagabangko sa Hong Kong, isang tagapangalaga ng isang pahingahan sa isang bundok sa Tsina, isang "noncorpum" na nilalang na patalon-talon ng katawan, isang guwardiya sa isang museo sa Petersburg, isang drummer/manunulat sa London at isang physicist sa Ireland. Ang kabanatang "Night Train" lamang ang hindi nakasulat ng ganito dahil radio show naman ang ginagagad ng kabanatang ito--ang pag-uusap ng isang DJ at ng isang kakaibang tagapakinig na tumatawag sa radio show niya. Kahanga-hanga ang pagpapalit ng boses na ginagawa ni David Mitchell (at makikita rin ito sa "Cloud Atlas" niya.)
Naaliw ako sa pagkakahawak hindi lamang sa pagpapalit-palit ng punto de bista at boses ng mga kabanata kundi pati na rin kung paano binubuo ang iba't ibang mga kamalayan. At mahalaga sa nobela ang mismong tagpuan bilang repleksiyon ng kamalayan ng mga tauhan. Maraming mga sandali sa iba't ibang kabanata kung kailan inilalarawan lamang ng mga tauhan ang kanilang mga kapaligiran at mahihinuha dito ang kabuuang pag-iisip ng mga tauhan. Ang labas bilang repeksiyon ng loob. Medyo romantic pero imbes na kalikasan lamang o "universe" ang ekspresyon ng loob, ang siyudad bilang repleksiyon ng loob ay makikita din sa mga kabanata.
Nakakatuwa rin ang paglalaro sa iba't ibang antas ng salitang "multo".
6. Terminator Salvation
Noong bata ako, fan ako ng Terminator 2. At kung tatanungin ang grade school na bersiyon ng sarili ko kung ano'ng pinakaastig na pelikula sa na napanood ko, sasabihin kong Terminator 2 iyon. Naaalala kong ilang beses kong pinanood ang T2 sa VHS. Pakiramdam ko kasi, isang napakatinding labanan ang nangyayari. Na literal na hinaharap ng sangkatauhan ang pinaglalabanan. At hindi lang dahil madaming aksiyon na nangyayari kaya nararamdaman mo ito. Magaling na direktor si Cameron dahil ang mismong mga sandaling walang suspense at walang aksiyon ay nabibigyan niya ng bigat. Ito, sa tingin ko ang kulang sa huling dalawang pelikula sa serye. Effects na lang ang lahat. Interesante ang bagong dimensyon tungkol sa pagkatao/pagkamakina na pagtatanong sa identidad ngunit hindi pa rin ganoong kalalim o kabigat. Gayundin, may loophole sa plot na ayoko nang pag-isipan pa dahil tanga lang talaga at medyo spoiler. Basta, walang dating ang pelikulang ito sa akin. Mas nag-enjoy pa ako sa Star Trek.
|
|
|
| Isa Na Namang Rebyu Edition |
[May. 23rd, 2009|05:24 am] |
1. Piling Maiikling Kuwento, 1939-1992
Natapos ko ang kalipunang ito ni Genoveva Edroza-Matute ilang araw pagkatapos mabalitaan ang kanyang pagkamatay. Tinitipon ng aklat ang mga natatanging mga kuwentong isinulat ni Edroza-Matute sa halos buong karera niya sa pagsusulat. Maraming mga temang umuulit sa mga kuwento: kahirapan, karahasan, kasarian. May mga kuwentong tunay na masasabing classic na talaga habang may ilan na medyo mabigat ang paghawak sa banghay. Interesante din ang kalipunan dahil mapapansin ang pagbabago sa wika ni Edroza-Matute. Napansin ko lang na medyo Ingles ang syntax ang ginagamit niya sa mga una niyang mga kuwento ngunit unti-unti itong nagbago kinalaunan, naging mas panatag, mas natural. Sayang lang at hindi siya pinarangalan bilang Pambansang Alagad ng Sining. Hindi ko alam kung ano ang magiging histura ng mapa ng Panitikan ng Pilipinas kung wala siya.
2. 2001: A Space Oddyssey
Matagal ko nang gustong panoorin ito dahil, syempre, kulang ang iyong scifi knowledge kung hindi mo pa napapanood ito. Hindi ito Star Wars o Star Trek. Hindi ito epic battle para sa kaligtasan ng universe. Nagsisimula ang lahat sa misteryo: Ano ba talaga iyang p*tang obelisk na iyan? Doon lang naman talaga umiikot ang kabuuan ng pelikula. Mula dito, nagsisimula ang iba pang mga isyu: Ano ang pagkatao? Paano hinuhubog ang pagkatao natin ng teknolohiya? Ano ba talaga ang obelisk na iyan? Tahimik lamang ang buong pelikula. Mas kampante itong magpakita imbes na magdadada. Isa ang pelikula sa pinakamaganda halimbawa ng kapangyarihan ng biswal na naratibo. Sa katapusan ng pelikula, walang malalim na sagot na ibinibigay ang pelikula tungkol sa mga misteryo. Iyon na iyon. What you see is what you see. Oo nga pala, ang ganda ng sound. Classical music, w00t.
3. Oscar and Lucinda
Medyo nahirapan akong basahin ang nobelang ito ni Peter Carey dahil sa wika't haba nito. Pero sa simula lang iyon at kinalauna'y nasanay din ako. Maganda rin na nahahati sa mga maiikling mga kabanata ang nobela. Mas madaling unti-untiin kumbaga. Madaling pagtuunan ang kuwento ng mga pangunahing tauhan ng nobela, ang eponymous ngang sina Oscar at Lucinda, at kanilang pag-iibigan. Pero hindi lamang naroroon, para sa akin, matatagpuan ang kabuuang tensyon ng nobela. Mas naging interesante para sa akin ang tensyon nabubuo sa katotohanang mayroong isang tagapagsalaysay na umaalala sa lahat ng nangyari sa mga buhay nina Oscar at Lucinda. Detalyado ang buong pagkakalarawan at pagkakasalaysay sa buong nobela at nakapagtataka kung talaga nga bang alam ng tagapagsalaysay, na nagsasalaysay halos sandaang taon pagkatapos ng panahon nina Oscar at Lucinda, kung totoo nga ba ang mga pangyayaring iyon. Ang muling pagsasalaysay ng mga buhay nina Oscar at Lucinda ba ay isang kumpisal, isang paghuhugas? Na sa pagsasalaysay, maitatama ba ang maling mga pagtataya at desisyon na nangyari noong naunang panahon? Sapat ba ang pagsasalaysay? Iyon, para sa akin, ang mga tanong na nag-uudyok sa tagapagsalaysay na magsalaysay. Na tulad ng obsesyon nina Oscar at Lucinda sa pagsusugal, obsessed din ang tagapagsalaysay sa nakaraan.
Isang di makakalimutang kabanata para sa akin ang kabanatang "Palm Sunday in New South Wales" kung kailan inilahad ang pagkamatay ng ama ni Lucinda. Isa iyong nakaaantig na sandali sa nobela at hindi ko alam kung maiiyak ba ako, matatawa o malulungkot. Ang cute-cute pa naman ni Elizabeth Mullens.
4. Gapo
Medyo nabagabag ako sa tono ng nobelang ito ni Lualhati Bautista. Alam mong isinulat ito nang may bahid ng galit. Ngunit halos tatlong dekada matapos itong isulat (wow, it's that old), marami pa ring mga realidad na inilalahad ang nobela na totoo pa rin hanggang ngayon. Kahit na wala na ang mga base militar, nariyan pa rin naman ang VFA. Kaya kahit na hindi ko gusto ang tono ng kabuuang nobela, nananatiling mahalaga ito dahil binabatikos nito hindi lamang ang namamayaning kalakaran kundi pati ang mismong pag-iisip natin sa mga inaakala nating kaibigan.
5. Crank 2
Hindi ito seryosong pelikula at alam mo na iyon kung napanood mo ang unang Crank. Malinaw ang impluwensiya ng videogame sa pelikula. Fast paced, madugo at puno ng mga pambihirang mga tauhan, para talaga nga ito sa henerasyong lumaki sa eksaheradong aksyon ng videogame. Tadtad din ng cameo at pop culture reference ang buong pelikula. Mas trip ko ang pagpapatawa ng "Shoot 'Em Up" at "Hot Fuzz" pero aliw pa rin naman ito kung hindi mo sobrang seseryosohin. |
|
|
| Rekomendasyon para sa Hay!Men! |
[May. 18th, 2009|10:40 pm] |
Dahil fan ako ng Hay! Men!, heto ang aking kontribusyon. Pero nagtataka kung bakit naging para na lamang ito sa mga invited readers.
Gabriel Garcia Marquez: Tunay na Lalake
imahen mula sa http://graphics8.nytimes.com/images/2007/03/28/books/29shiner450.jpg
Tunay na lalake si Gabriel Garcia Marquez sa madaming dahilan.
1) Dahil sa kanyang nag-uumapaw na pagkalalake at pagiging wasak na writer, gusto na siyang patayin at magretiro ng mga tao.
2) Bago pa man lumabas ang "Memories of My Melancholy Whores," pinipirata na ito sa Colombia.
3) Kahit na matanda't kulu-kulubot na, nali-link siya sa isang sexy chick na tulad ni Shakira.
4) Ayon sa Ricky Hatton Rule, ang tunay na lalake, hindi umiilag. Ang picture sa taas ay kinunan pagkatapos siyang upakan ni Mario Vargas Llosa. Obvious naman, hindi siya umilag. At bakit naman siya uupakan ni Pareng Mario? Syempre, dahil sa chick.
Mario Vargas Llosa: Under Consideration
imahen mula sa http://judeofobia.files.wordpress.com/2008/04/mario_vargas_llosa.jpg?w=331&h=449
Dahilan kung bakit hindi siya tunay na lalake:
Hindi nang-uupak ng kapwa tunay na lalake ang isang tunay na lalake para lamang sa isang chick. Ganito dapat ang magyayari sa pagitan ng dalawang tunay na lalake kapag nalaman nilang niloloko sila ng isang chick:
TnL1: Pare, nakikipagkita ka daw sa isang chick ko.
TnL2: Sinong chick?
TnL1: Hindi ko tanda ang pangalan e. (Nilarawan na lamang ang chick.)
TnL2: Siya nga iyon. Huwag na tayong makipagkita sa kanya. Hindi nagpapagago ang mga tunay na lalake sa mga chick.
TnL1: Tama. (apir.)
TnL2: Tara, maghanap na lang tayo ng chick na manlilibre sa atin ng beer.
TnL1: Alright. (chest bump)
Dahilan kung bakit siya tunay na lalake:
Kamukha niya si Rio Alma na kamukha ni Tulfo.
William Faulkner: Tunay na Lalake
imahen ay mula sa http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/9a/William_Faulkner_01_KMJ.jpg
Ang tunay na lalake, dumadalo sa sariling Nobel Prize Ceremony nang lasing.
Salman Rushdie: Tunay na Lalake
imahen mula sa http://www.evilbeetgossip.com/wp-content/uploads/2007/07/padma_salman.jpg
Tunay na lalake si Salman Rushdie sa madaming dahilan.
1) 20 taon pagkatapos siyang patawan ng kamatayan ni Ayatollah Khomeini, buhay pa rin siya. Isa itong katangi-tangi abilidad. Kung ang Amerika nga hindi nakatakas sa mga terorista...
2) Nagawa niyang magpakasal ang isang sexy chick na tulad ni Padma Lakshmi (nasa picture).
3) At pagkatapos maghiwalay kay Padma, marami na agad ang nakapilang paltan siya sa tabi ni Pareng Salman.
Jedi/Sith: Di Tunay na Lalake
.jpg)
imahen mula sa http://www.blogcdn.com/www.cinematical.com/media/2007/11/star-wars-series-(3).jpg
Hindi sandata ng isang tunay na lalake ang lightsaber dahil hindi ito madugo. Gayundin, mayroon itong iba't ibang kulay. Red? Blue? Violet? Ang mga kulay na iyan, kapag pinagsama-sama, ay karapat-dapat lamang para dito:
imahen mula sa http://farm2.static.flickr.com/1291/634618244_46fbe1f405.jpg?v=0
Ang sandata ng tunay na lalake, gawa sa isang mahiwagang bulalakaw na pinanday ng isang tunay na lalake:
imahen mula sa http://3.bp.blogspot.com/_nxUb2kYKSvI/SXrRgAv-aUI/AAAAAAAAPNA/C-yQEwrW6qI/s400/Ang+Panday1-colored.jpg
C3PO: Di Tunay na Lalake / R2D2: Tunay na Lalake
imahen mula sa http://www2.pictures.fp.zimbio.com/23rd+Annual+American+Cinematheque+Awards+Honoring+Rrtk2PckcsEl.jpg
Kay R2D2:
1) Kahit na hindi nagsasalita ng tunay na wika, digs pa rin siya ng mga tao.
2) Ilang Starship/Death Star na ba ang tinulungan niyang pasabugin, ha?
Kay C3PO
Kay Goldust lang bagay ang gold.
|
|
|
| Tunay na lalaki ka ba? |
[Apr. 24th, 2009|06:09 am] |
|
Gusto mo bang malaman kung paano maging isang tunay na lalaki? Alamin mula sa tunaynalalake.blogspot.com. |
|
|
| 8th IYAS Creative Writing Workshop Audio Recording - Session 13 (A, Memories...) |
[Apr. 16th, 2009|06:43 pm] |
| [ | mood |
| | tired | ] |
Bilang pag-alala sa nakaraang 8th IYAS Creative Writing Workshop (ego tripping na rin), heto ang isang audio recording ng session ko at kung paano sinuri't binasa ng panel ang dalawa kong kuwento. Medyo mahaba-haba iyan. 1 h and 15 mins. ata.
Meron na rin atang mga fellows para sa 9th kaya tumatanda na naman ako. Kongrats sa kanila, kung sino man sila.
Kasama nito, heto ang official TXTM8RS Inuman Lexicon.
Load – alak/alcohol Magload – tumagay Dial – chaser Magdial – uminom ng chaser Text – pulutan Deadbat – nagsuka Lobat – tahimik Charging – tulog Cell site – inuman/lugar No network coverage – walang mahanap na lugar Line – free flowing alcohol Pasa-load – tagay nang kaunti All text – puro pulutan Speed dial – matakaw sa chaser Missent – naitagay sa mali snatch - biglang nawala/maagang aalis “wer n u” – “nasaan na ang tagay?” “d2 n me” – “narito ang tagay” sun – gin globe – grand matador/hard smart – san mig/beer vodafone – wine |
|
|
| Ilang Tala sa Mahal na Araw 2009 |
[Apr. 14th, 2009|10:14 pm] |
1.
Ito ang unang taon kung kailan sumali ang pamilya namin sa Prusisyon ng Binangonan. Matagal nang gustong sumali ni Dad sa Prusisyon noon. Madalas ding sumali si Dad noon sa panata ng pagbuhat ng Santo Sepulkro noong bata-bata pa siya. Taon-taon halos ay nagtatanong si Dad kung sinong santo, santa o rebulto ang maaari pang idagdag sa Prusisyon. "Ang Paghuhukom" ang ibinigay sa amin. Iyon ang eksena ng pangalawang pagharap ni Hesus kay Pontio Pilato. Limang rebulto ang nakasakay sa karosa, si Hesus, pagkatapos siyang bugbugin at koronahan ng mga sundalong Romano, ang Pariseas, isang sundalong Romano, at isang babae (hindi ko alam kung sinong santa iyon. Am a bad Catholic). Puno ng mga bulaklak ang pagpapalamuti ni Kuya Lem sa karosa pero pagdating ng Biyernes Santo, pinatanggal ang mga ito (dahil masyadong maganda at ayaw magpatalbog ang ilan) at halaman na lang daw ang ipinalagay. Para daw patas. Kuno. Heto ang ilang mga larawan mula sa mga araw namin doon.
( Mahal na Araw, Binanginan, Rizal, Abril 8-10, 2009 )
2.
Noong Huwebes, nag-Bisita Iglesia kami nina Mama at Ninang. Imbes na sa mga simbahan sa Laguna kami mag-Bisita Iglesia, sa mga simbahan kami ng Metro Manila nagpalipat-lipat. Mula San Pablo Cathedral, pumuta kami sa Don Bosco, kung saan unang nagpakasal sina Dad at Mama, sa Baclaran, sa Manila Cathedral, sa San Agustin, sa Quiapo at natapos kami sa Antipolo. Nakita namin sa Baclaran si dating Press Sec. Ignacio Bunye. Sa Intramuros naman, sinarado ang isang kalsada na nag-uugnay sa pagitan ng Manila Cathedral at San Agustin. Bago kami umuwi ng San Pablo, dumaan kami ng Binangonan para kumustahin ang mga nangyari doon.
3.
Habang nasa Binangonan, tinapos kong basahin ang "Feast and Famine: Stories of Negros" ni Rosario Cruz Lucero. Binubuo ng limang mahahabang mga kuwento, umiikot ang mga kuwento sa Negros (hindi pa ba obvious sa subtitle?) mula sa panahon ng mga Kastila hanggang sa panahon ng higit na kontemporanyo. Bagaman mahahabang mga kuwento, may kakayahan si Lucero sa wika't pagkukuwento kaya't mabilis ang pagbasa ko. Maiuugnay ito sa tradisyong oral, partikular na ang mga composo ng Negros, na tinatangka ni Lucero na angkupin sa karamihan ng mga kuwentong ito. Ngunit marami ring mga nibel at intertextuality ang mga kuwento. Dito naman nilalampasan at dinadagdagan ni Lucero ang mga anyong oral na inaangkop niya. Puno ang mga kuwento ng mga bersiyon, ng mga kontradiksyon na nagbibigay ng tensiyon sa kanyang mga kuwento, bukod pa sa mga kakatwang mga katangian ng kanyang mga tauhan. Bagaman magaang basahin, masalimuot ang mga kuwento at karapat-dapat basahin ng lahat.
4.
Napanood ko kasama ni Dad ang "Fast and Furious" noong Sabado. Okey lang na palabas. Medyo wala nawala na sa alaala ko ang unang pelikula pero hindi naman mahalaga kung napanood mo o naalala ang una para maunawaan ang bagong instalment na ito. Nag-enjoy naman ako kahit papaano. Hindi lang ganoong astig ang mga car scenes. O hindi ko masyadong napahalagahan dahil sa napakasentimental na kuwento.
5.
Napanood ko kagabi ang ilang mga episode ng "True Blood" at naaliw ako. Ewan ko kung maghahanap ako ng DVD para mapanood nang buo. Ayokong magpuyat para lang mapanood iyon sa Cinemax.
6. links
Isang sanaysay tungkol kay Alan Moore at ang kanyang mga akda at kung paano mananatili pa ring mahalaga ang mga ito kumpara sa mga adaptasyong pelikula.
Mga nobelang naglalarawan ng protesta.
Mga pinakamahahalang aklat pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Karamiha'y mga akdang pilosopikal at sosyolohikal. May ilang mga nobela.
Isang panayam kay Joyce Carol Oates.
Sampung "one-hit wonders".
Sampung mga akda tungkol sa mga magkakapatid.
7.
Isang larawan ng bulaklak
|
|
|
| Rebyu Edition |
[Apr. 5th, 2009|08:58 am] |
| [ | Tags | | | books | ] |
| [ | mood |
| |  amused | ] |
1.
Medyo natagalan akong basahin ang nobela ni Egay, ang "Walong Diwata ng Pagkahulog". Hindi naman dahil sa sobrang haba ito. Pero mahaba-haba din naman ito kung titingnan nang mabuti ang disenyo ng nobela. Manipis ang papel na ginamit at maliit ang font na ginamit sa nobela. Pero kuwento sa akin ni Charles noong Taboan Festival na nabasa niya ito sa loob lamang ng ilang araw. Tinapos niya kaagad ang nobela dahil, kung tama ang pagkakaalala ko, pakiramdam niya'y baka may mawala o hindi siya mahuli kung tatagalan pa niya ang kanyang pagbabasa. Siguro natagalan naman ako dahil sa parehong pakiramdam bukod pa sa pagbigat ng trabaho sa Kagawaran nang patapos na semestre. Marahil ang pangunahing dahilan talaga kung bakit ako natagalan sa pagbabasa ay ang kakaibang estilo't pamamaraan ng nobelang ito. Sa kabuuan, mapagmuni ang estilo't pamamaraan ng nobela. Hindi lamang simpleng isinasalaysay ang mga anekdota't pangyayari. Pinagmumunihan ng tagapagsalaysay ang kanyang isinasalaysay. Maging ang kanyang mismong pagsasalaysay ay pinagmumunihan. Nakakapanibago ito lalo na kung sanay ka sa higit na tradisyunal na pagkukuwento. At marahil nasa pamamaraan na ito lumalabas ang kabuuang tensiyon ng nobela. Pagsusulat ang pangunahing problema ng nobela, ang mga tatangka ni Daniel, ang pangunahing tauhan, na isulat ang kanyang nobela. Pinagmumunihan at iniuugnay ng "Walong Diwata..." ang pagsulat at buhay at maging ang pagsulat at kamatayan. Ilan lamang ito sa mga sinasagi ng nobela. Pabugso-bugso din ang nobela. Maraming pagkakataon habang nagbabasa na nakaramdam ako na patungo ang pagsasalaysay sa isang rurok o climax ngunit hindi talaga darating doon, o ibang rurok ang pinatunguhan ko kaysa sa inaasahan.
2.
Nang umuwi ako noong graduation ni Marol, kumuha ako ng kopya ng komiks ng "Wanted" at "Superman: Red Son". Parehong sinulat ito ni Mark Millar habang si J.G. Jones ang ilustrador sa "Wanted" at si Dave Johnson sa "Superman: Red Son". Maiikli lamang ang dalawang komiks na ito kaya madaling basahin. Pinagbatayan ang "Wanted" ng pelikula na pinagbidahan nina Angelina jolie at James McAvoy. Sobrang magkaiba ang komiks sa pelikula kaya kumpara sa karanasan ko sa pelikula at graphic novel na "Watchmen", walang masyadong paggambala sa pagitan ng dalawang medium. Sa totoo lang, medyo naiklian ako sa "Wanted" pero interesante ang kanyang premise kung saan namayani ang mga supervillain imbes na mga superhero sa mundo at sila ang kumokontrol sa lahat. Interesante ang pag-uugnay sa karahasan at consumer society.
Natuwa din ako sa "Superman: Red Son" kung saan hinaka ni Millar na imbes na Amerikano, naging Soviet si Superman. Nakatutuwa ang pagbabagong ginawa kay Superman, Batman, Wonder Woman, Green Lantern, Lois Lane at Lex Luthor. Pamilyar pa rin pero iba. At ganoon naman talaga ang punto ng komiks. Interesante ang pagbuo ng megalomania nina Superman at Lex Luthor dito. Na sa huli, bagaman sila ang pinakamatinding magkaribal, silang dalawa lang talaga ang nauunawa sa isa't isa dahil sa kanilang magkahawig na ambisyon at pagnanasa para sa mundo.
3.
Matagal ko nang nabasa ang "Martial Law Babies" ni Arnold Arre pero hindi agad binigyan ng maikling revyu dahil nabagabag ako nang matindi sa nobelang ito at baka amy masabi akong hindi kaaya-aya pero hindi ko naman talaga gustong sabihin. Medyo malabo ang pakiramdam ko para sa nobelang ito. Maganda ang paghahalo't pagbabalanse ng nostalgia at pagpapatawa. Sinusundan ng nobela ang buhay ng mga magkakabarkada mula sa kanilang kabataan hanggang sa kanilang pagtanda. Kakaiba ang komiks na ito kumpara sa mga nauna ni Arre dahil walang bahid ng fantasya ito. Malinaw ang historical at pop culture reference sa akda. Mga middle class, Inglesero't mababa ang tingin nila sa pop culture ngunit, sa kabalintunaan ng nobela, tadtad ito ng iba't ibang pop culture reference. At bagaman interesante ang paggamit sa pop culture, medyo nakulangan ako sa paggamit sa kasaysayan sa kabuuan ng nobela. Para bang mas malalim talaga ang ugnayan nila sa pop culture kaysa sa kasaysayan, na palamuti lamang si Imelda, ang EDSA revolution at Pinatubo. Sa dulo ng lahat, magkakawatak-watak ang mga magkakaibigan, partikular sa antas na heograpikal. Ngunit alaala ang nagbubuklod sa kanila, mga pinagsamahang karanasan. Kaya marahil mas mabigat ang halaga ng pop culture kaysa sa kasaysayan sa akdang ito.
( 4. Graduation ni Marol )
5. Mga link
Mga fellows para sa UST Writers' Workshop. Kongrats kay Kevin!
Mga fellows para sa Iligan Writers' Workshop. Kongrats kay Mix at Jason!
Naging matunog sa The Guardian ang pagreretiro ni Gabriel Garcia Marquez. Ito ang ilang mga artikulo kaugnay ng balitang ito: 1, 2, 3.
Kung bakit mahalaga ang pagsasaulo ng mga tula.
Pagbibigay halaga sa maikling kuwentong Amerikano.
6.
Pumasa na nga pala ako ng compre. Pwede na akong mag-thesis!
|
|
|
| Meme: Books I plan to read (or finish!) by the end of this year... |
[Mar. 26th, 2009|04:00 pm] |
| [ | Tags | | | books | ] |
| [ | mood |
| | sleepy | ] |
Tag mula kay Cerz
1. Collected Stories - Gabriel Garcia Marquez (Hindi ko pa rin talaga nababasa nang buo ang kopya ko nito bagaman nabasa ko na ang karamihan ng kuwento sa loob ng koleksyong ito.)
2. Oscar and Lucinda - Peter Carey (Binabasa ko ito ngayon.)
3. Brothers - Yu Hua (Binabasa ko rin ngayon pero itinabi ko muna para tapusin ang "Oscar and Lucinda".)
4. Zeno's Conscience - Italo Svevo (Nasimulan ko rin ito pero medyo nabo-bore ako drop muna.)
5. Terra Nostra - Carlos Fuentes (Try kong simulan ngayong taon. Ewan ko kung matatapos ngayong taon.)
6. Blow-up and Other Stories - Julio Cortazar (Nabasa ko na ang ilang kuwento dito.)
7. Palm-of-the-Hand Stories - Yasunari Kawabata
8. Kuwentong Siyudad - pat. Romulo Baquiran, Alwin Aguirre, Rolando Tolentino (Try ko na ring tapusin lahat ng mga KATHA antho na may kopya ako.)
9. Sleepwalkers - Herman Broch
10. Absalom, Absalom - William Faulkner |
|
|
| Muni-muni |
[Mar. 25th, 2009|12:08 pm] |
Magpapasalamat ako kay JC Casimiro sa kanyang mga tanong habang naghihintay siyang magpa-consult kay Jethro. Nakabantay ako sa serectary's desk noon, naghahanda ng answer key nang tanungin niya ako tungkol sa mga sinulat ko, partikular na yung nalathala sa Heights. Bakit ba tungkol sa diaspora ang mga nalathala doon? Marahil naaantig ako sa karanasang iyon. Yung pagkatiwalag, lagalag. Na para bang hati ka sa tinatahanan mo ngayon sa tinahanan mo dati. Yung pakiramdam na baka may naiwan ka o may hinahanap. Gayundin, naaasar din ako sa sobra-sobrang “pagpapaganda” sa imahen ng mga OFW/OCW, at isa itong opisyal na policy ng ating gobyerno. Ayokong sabihing bayani sila dahil mga ordinaryo lamang silang mga tao. Walang dakila sa mga pamilyang nagkakahiwalay, sa mga taong kinailangang lumisan. Di ba dapat nakalulungkot ang mga paglisan, ang mga paghihiwalay? Kaya siguro napapasulat ako tungkol sa mga ganoong uri ng kuwento. Pero siyempre, ayoko ng masyadong maraming iyakan.
Paano ko ba nagagawa yung panatag na tono? Sa totoo lang, tsamba iyon. Hindi naman talaga panatag ang pagkukuwento ko. Noong nasa kolehiyo pa ako, napaka-schizo ng pagsasalaysay ko. Napansin iyon ni Sir Vim Yapan noon kung paano napakasabog ng aking mga kuwento pagdating sa tono. Nagbago iyon nang masulat ko ang “Pag-uwi”. Hindi ko alam kung paano nangyari. Marahil hindi na ako masyadong atat at nagmamadali sa gusto kong sabihin. Ilang buwan ko ding sinulat ang kuwentong iyon. At kahit papaano ay may gusot pa rin naman ang mga unang draft noon pagdating sa tono pero yun nga, mas panatag na iyon kumpara sa mga nauna kong naisulat. Gawa rin siguro ng mga klase ko sa tula kina Ma'am Beni Santos at Sir Allan Popa. Doon ko napahalagahan ang pagbigkas, iyong sandaling iyon. Mas mahalaga iyong mga ganoong sandali sa tula kumpara sa kuwento pero mahalaga pa rin.
At sa panatag na tonong iyon, paano ko ba napapanatili ang tensiyon? At hindi ko rin talaga alam. Sa mga panahong iyon, at maging hanggang ngayon, nahuhumaling akong magsulat ng kuwentong walang kuwento. Yung tipong matatagpuan sa mga kuwento sa kalipunang Pamilya ni Eli Guieb o kaya sa mga kuwento ni Hemingway. Gusto ko ring magsulat ng mga kuwentong pagtatakhan mong kuwento nga ba talaga. At ang “Pag-uwi” at “Bago at Pagkatapos Makatawag ng Long Distance” ay mga personal eksperimentasyon tungo doon. Mahirap talaga para sa akin na matagpuan ang tensiyon. Marahil nasa mismong pakukuwento ang tensiyon ng mga kuwentong iyon. At marahil naroon naman talaga tensiyon sa ilan sa mga kuwento't nobelang nabasa't binabasa ko. Isa magandang halimbawa siguro nito ay ang nobela ni Egay, ang “Walong Diwata ng Pagkahulog”. Na sa mismong pagbigkas, mayroon ka naman talagang kalagayang binabagabang, tahimik man iyon o maingay na rin sa simula pa lang.
Konektado din doon sa tono ay ang mga pagtatapos kong parang hindi pagtatapos. Napansin ni JC na may tendensiya ang mga kuwentong iyon na magtapos nang bukas. Gusto ko kasing iwan ang mambabasa ng mapag-iisipan. Ayokong gamitin ang salita kasi parang napakamistikal, pero gusto kong iwan ng misteryo ang mambabasa. At kahit papaano, tulad ng mga simula, arbitraryo ang mga pagtatapos. (Salamat, Saussure. Salamat, Genette.) Gusto kong pag-isipin ang mambabasa kung bakit doon nagtapos ang kuwento. Kung sobrang linis ng pagtatapos, wala nang dapat pag-isipan ang mambabasa. Iyon na iyon. At makakalimutan na ang kuwento. Ang pagtatapos ang “last hurrah” at nagiging napakahalaga nito lalo na sa mga kuwentong napakapanatag. At hindi naman lohika ang umiiral sa akin kapag nagtatapos ako. Mas pandama. Na sa kalagitnaan ng pagsusulat, mababanaagan ko na ang dulo at doon ko lamang masasabi na “A, iyon ang katapusan.” At iyong pakiramdam ng katapusan na iyon ang gusto kong ibahagi sa mambabasa. Na, oo tapos na kuwento. Pero bakit hanggang doon lang? May pakiramdam na tapos na pero maaari pa ring magpatuloy. Pero hanggang doon na lang talaga. At dahil pakiramdam lamang ang katapusan at hindi lohikal na katapusan, may di tugma. May puwang.
Sa huli, tinanong ni JC kung paano ko nagagawang magsulat tungkol sa mga bagay na hindi naman talaga ako pamilyar, sa mga bagay na napakalayo sa pang-araw-araw kong karanasan. Sa personal na pagtataya, mas gusto kong magkuwento tungkol sa mga bagay at taong ibang-iba sa akin. Mas komportable ako doon. Kapag lumilikha ako ng tauhan, palagi akong nagsisimula sa isang taong napakalayo sa akin. Bagaman paminsan-minsan, nagsisingit ako ng mga personal na karanasan sa kasaysayan ng isang tauhan, palagi pa rin akong nagsisimula sa kaibahan. Gayundin, naiilang akong magsimula sa sarili. Hindi ako sigurado kung fiction pa ba ang sinusulat ko o non-fiction. At nabo-bore ako sa sarili ko. Ano ba ang maikukuwento ko batay sa personal kong karanasan? Mas interesado ako sa kuwento ng iba, sa kuwento nila. Kaya mag-ingat kayo. Baka gawan ko kayo ng kuwento, hindi ninyo alam. At para sa akin, mahalaga itong pagsisimula sa iba at hindi sa sarili dahil mas napapagana ko ang aking imahenasyon. Kaya ko bang angkupin at akuin ang kuwento ng ibang tao? Mas natsa-challenge ako doon. Iyon ang sukatan, para sa akin, ng tunay na imahenasyon. Kaya siguro ang pinakaunang kuwento kong naisulat ay historikal na kuwentong nakapanahon noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig at marahil kaya hanggang ngayon ay nahuhumaling ako sa historikal fiction. Pero siyempre, ako lang naman ito. Marami sa mga sanaysay na matatagpuan sa Writing to the Future: Poetika at Politika ng Malikhaing Pagsulat ay nagsisimula sa sarili. Sa akong napakalinaw. Marahil iyon ang bago kong challenge sa sarili, ang lumikha ng akdang napakapersonal. Kaya't mahirap talikuran ang nakasanayan ko nang pamamaraan na wasakin ang sarili upang makabuo ng kuwento. |
|
|
| Wow, malapit na palang matapos ang una kong taon ng pagtuturo... |
[Mar. 21st, 2009|07:20 pm] |
1.
Nakakapagod ang nakalipas na mga linggo. Suwerte na lang at hindi na ulit ako nagkasakit.
2.
Noong Miyerkoles nang isang linggo, ika-11 ng Marso, pumunta ako sa LS Awards for the Arts. Pinanood kong tanggapin ng mga Senior at nagtatapos na mga mag-aaral ng Ateneo at iba't ibang parangal sa iba't ibang larangan ng sining. Siyempre, nagpapaka-nostalgic din ako noong ginawaran din ako noong nagtapos ako. Pero gabi nila iyon at binabati ko sina Tian, Brandz at Angela sa pagkakaparangal sa kanila.
Tulad noong isang taon, hindi binigyan ng citation ang mga awardee. Na medyo nakapanghihinayang kasi iyon lang talaga ang sandali kung paano ipinapaliwanag ng mga hurado kung nga ba sila napili, ano nga ba ang tingin ng mga hurado sa kanila. Sa totoo lang, nakatulong ang citation ni Sir Vim sa akin dahil nagkaroon ako ng pagkakataong malaman ang isang pagtingin sa mga akda ko mula sa iba.
Isang bago sa taong ito ay ang pagpaparangal sa alumni na nakapag-ambag sa sining at panitikan. Pinarangalan sina Ricky Abad, Francis Xavier Pasion at Miguel Syjuco at binigyan sila ng pagkakataong pagsalita at magbigay ng talumpati. Hindi nakadalo si Miguel Syjuco pero nagpadala siya ng mensahe na binasa ni Sir Rofel Brion.
3.
Nito namang nakaraang Miyerkoles, ika-18 ng Marso, nagkita-kita kami nina Tonet, Aina, Carla, Paolo at Shiena sa Shangri-la Mall sa EDSA para maghapunan. Kahit na madami-dami pang trabaho ang kinailangan kong gawin at pagod na pagod ako kahit na Miyerkoles pa lamang, pumunta ako dahil matagal-tagal ko na ring hindi nakikita ang iba sa kanila, lalo na sina Aina at Carla. Nagkuwentuhan lang kami habang kumakain at pagkatapos kumain. Wala akong masyadong ikinuwento dahil pagod na pagod nga ako. At ano ba naman ang maikukuwento ko? Ang masaya kong buhay bilang guro? Tutula na lang ako, thank you very much. Kaya nakinig na lamang ako at inalam ang updates ng kanilang mga buhay.
4.
Napanood ko na sa wakas ang "Slumdog Millionaire" na hiniram ko mula kay Nikka. Maganda nga itong pelikula pero, ewan ko ba, hindi ko ito sobra-sobrang nagustuhan. Naaliw naman ako dahil sa humor nito. Pero lahat ng imaheng binuo tungkol sa India ay ang imahen ng India na alam na ng lahat: yung dumi, yung kahirapan, yung dami ng tao. At sa dulo ng lahat, kapag nanalo ka ng game show, happy ending na nga ba? Sa totoo lang, hindi naging mahalaga ang relasyon ni Jamal at Latika sa pelikula. Mas naging interesante para sa akin ang relasyon ni Jamal at ng kanyang kuya. At dahil lamang ba nakisama ang kuya ni Jamal sa mga kriminal kaya kinailangan niyang mamatay di tulad ni Jamal na naging bahagi ng malakihang global na kapital na dumadaloy sa India? May mga subtleties ang pelikula na masalimuot na nagbuo sa relasyon nilang dalawa. Hindi ko lang talaga gets kung bakit hindi kasama sa happy ending ang kanyang kuya. Ewan. Maganda siyang pelikula kung hindi mo sobrang pag-iisipan.
5.
Katatapos ko lang basahin ang "Wolf Totem" ni Jiang Rong. Ito ang pinakaunang nanalo ng Man Asia Literary Award. Ilang beses ko nang nasabi sa blog ko kung gaano ako nabagot sa pagbabasa ng nobelang ito. Hindi naman sa pangit itong nobela at walang nangyayari. Mahaba itong nobela at sinasakop nito ang ilang taon sa buhay ng pangunahing tauhang si Chen Zhen, isang mag-aaral mula Beijing, habang nasa Inner Mongolia siya at namumuhay kasama ang mga Mongol doon. Nabagot ako dahil--kahit na maraming mga kapana-panabik na mga pangyayari ang isinalaysay partikular na ang mga labanan sa pagitan ng tao at ng mga lobo--paulit-ulit ang nobela sa pagdikdik sa utak mo ang kanyang thesis statement. Malinaw itong pagpuna sa pagwasak sa mga kapatagan at pastulan ng Inner Mongolia at pati na rin sa katangian ng mga Tsino. At uulit-ulitin ito nang ilang dosenang beses sa loob ng higit limandaang pahina nito. Wala lang talagang ganoong pagtitimpi si Jiang Rong o marahil ay hindi niya pinagkakatiwalaan ang kanyang mambabasa. Kung ano man, detalyado ang kanyang paglalarawan ng buhay sa Inner Mongolia at malinaw ang tensiyong nabuo at namayani sa nagbabagong sandaling iyon sa Tsina.
Medyo kataka-taka din ang mga pangunahing tauhan dahil sa mga bookworm sila. Nakakatawa dahil ang isa sa pinakapinoproblema nila ay kung paano kakargahin ang kanilang mga libro (na nakakapuno ng isa sa dalawa nilang karitela) at kung paano nginangatngat ng mga daga ang kanilang mga libro. Kung magpapastol ako, siguro nga, magdadala at magbabasa rin ako ng libro habang nagbabantay ng mga tupa.
6.
Finals week na nga pala sa susunod na linggo. Todo na ang paghahanda ng mga grades. Kailangan ko pa nga palang bumili ng bolpen. Mauubusan na ako ng pulang tinta. |
|
|
| "Thank God I ordered the four-legged chicken." |
[Mar. 10th, 2009|04:24 pm] |
| [ | Tags | | | movies | ] |
| [ | mood |
| |  may sipon | ] |
1.
Iyon yung narining kong background dialogue habang nag-uusap sa restoran sina Laurie (Slik Spectre II) at Danny (Night Owl II). Ewan. Tumatak lang talaga ang napaka-random na pahayag na iyon sa utak ko habang pinapanood ang "Watchmen". Parang ayokong masyadong suriin ang karanasan ko sa panonood ng pelikula. Basta malinaw na pala-palaging may gap o lack akong nararamdaman habang pinapanood ko iyon. Siguro ganoon lang talaga ang pinagkaiba ng karanasan ng pagbabasa ko ng graphic novel at sa panonood ng pelikula. Magkaiba naman talaga yung dalawa. Kahit na anong gawing pagtatangka ng pelikula na manatiling matapat sa nobela, magkaiba rin lang talaga. At kahit na anong gawing pagbabago ng pelikulang baguhin ang kuwento, magkahawig pa rin sila. Kaya kahit na nag-enjoy ako, nariyan kasi ang anino ng nobela para gambalain ang karanasan ko. Aliw pa rin naman itong pelikula kahit marami sa cast ay pangit ang acting (ang mga performance lang talaga ng mga gumanap kina Moloch, Comedian at Rhorschach ang may dating). A basta.
2.
Ilang beses ko nang napanood ang "Shoot'em Up" sa HBO at naaaliw ako doon kasi 1) sobrang campy niya mahirap hindi matawa sa nonsense at makulit na kamatayan ng mga tao at 2) sa carrots. Wasak talaga ang carots. Yun lang.
3.
LS Awards for the Arts nga pala bukas. Pupunta ako para sa pagkain. At siyempre para sa mga nagwagi, lalo na kina Brandz at Tian.
4.
Lumabas na rin nga pala ang mga fellows para sa UP National Writers Workshop. Tatlo din ang Atenista, sina Kael, Ma'am Jing at Sir Vim. Good luck sa kanila.
5.
Ano ba, gusto ko nang matapos ang sem.... |
|
|
| Ambush |
[Feb. 28th, 2009|09:25 pm] |
1.
Kahapon ay araw ng mga ambush. Paakyat ng overpass, nagulat na lamang ako't mayroong isang kamerang nakatutok sa aking mukha at bigla na lamang akong tinanong ng isang reporter ng GMA7 tungkol sa nangyaring pagkamatay ng isang grade schooler. Mabilis lang ang ambush interview na iyon, wala pa sigurong tatlong minuto. Pero nagulat na lang ako kinagabihan nang tawagan ako ni Mama at magtext ang ilang tao na ayun, lumabas ang pagmumukha sa 24 Oras at kanina naman sa QTV. Medyo weird ang pakiramdam ng pagiging bahagi ng balita gayong sobrang tangential lang talaga ang relasyon ko sa tunay na mga pangyayari.
2.
Kahapon din, pauwi naman, bigla na lang may nagtanong sa akin na isang lalaki palabas ng elevator. Pareho ang floor na binabaan namin at nakita niya ang dala-dala kong bound copy ng NCCA report ng ANWW at nagtanong siya tungkol doon, kung kailan ba ang deadline at iba pang mga detalye. Dahil atat na akong makauwi, malabo ang mga sagot ko sa kanya.
3.
Opisyal na. Ayon sa PAGASA, tag-init na. Gayundin, nagbabadya na namang muli ang sunog sa Australia (bagaman hindi na ganoong kalala).
4.
At sakto naman, nakatapos ako ng kuwento tungkol sa mga sunog at init.
5.
Sa Kagawaran, thesis season ngayon. Marami ang nakasalang na mag-proposal defence o kaya't mag-thesis defence. At medyo kinakabahan ako dito dahil, kung pumasa ako sa compre, iyon na ang huling nibel para matapos ko ang aking MA.
6. links
Pagbabasa bilang parusa/sintensiya.
Bukas na naman po ang Palanca Awards para sa taong 2009. At may bago silang kategorya para sa tulang pambata.
7.
Can't wait for the semester to end.
|
|
|
| Bali-balita lang |
[Feb. 23rd, 2009|06:44 pm] |
1.
Pumasa si Mae, kapatid ko, sa Nursing Board Exam. Oo, masaya ang buong pamilya. Ang tanong ngayon, what's next for her? Ilang linggo na siyang nakatambay lang sa bahay. Panahon na para magdesisyon kung ano nga ba ang gagawin.
2.
Mukhang mae-extend ang pagsa-sub ko kay Ma'am Vicky. March 6 pa niya malalaman kung pwede na siyang magbiyahe. Wala namang problema sa akin. Experince din ito (at pera). At alam ko na rin pala kung ano ang pakiramdam ng isang overload na guro. Just need to work harder.
3.
Suportahan n'yo nga pala ang ginagawang pelikula ni Sir Vim Yapan para sa Cinemalaya, na ang Ingles na pamagat ay "The Rapture of Fe". Naghahanap sila ng donasyon dito sa kanilang website. Kahit na kaunti lang na tulong, makakatulong sa kanilang pagtatapos ng pelikula. Nagsisimula na silang mag-film (may mga kuwento na nga si Sir Je na bahagi ng cast) pero kakailanganin pa rin nila ang kaunting tulong.
4.
May lecture din nga pala si Sir Egay Samar sa Feb. 28, 2009 sa Ortigas Foundation Library. Heto ang mga detalye.
Pinoypoets, in partnership with the Ortigas Foundation, presents "Niloloob ng Nobela ang Tula: O ang Makata bilang Nobelista," a lecture by award-winning poet and novelist Edgar C. Samar on February 28, 2009, 2PM at the Ortigas Foundation Library. The lecture will center on the particulars of and the relations between the novel and poetry.
This is the first of a five-lecture series for Pinoypoets' 5th anniversary, and will be a part of the month-long anniversary celebration of the Ortigas Foundation. This event is free and open to the public. For further inquiries, contact mail@pinoypoets.com, or contact Rhodge at 09238096002, or Xam at 09166390640/09297853276.
5.
Bumili nga pala ako kahapon ng kopya ng "Brothers" ni Yu Hua. Makapal iyon (at nagtataka ako kung bakit ang kakapal ng mga nobelang lumalabas mula Tsina). Nabasa ko na ang unang kabanata at tawa ako nang tawa. Ma-sustain kaya nito ang aking atensiyon kumpara sa "Wolf Totem"? Tingnan na lang natin.
|
|
|
| Exhaust |
[Feb. 15th, 2009|10:06 pm] |
| [ | mood |
| | sleepy | ] |
1.
I feel totally exhausted. Pero meron pang isa't kalahating buwan. Kaya 'to, kaya 'to.
2.
Pumunta ako sa Taboan Philippine Writers Festival nitong Huwebes at Biyernes. Pumunta ako sa pagitan at pagkatapos ng pagsa-sub sa mga klase ni Ma'am Vicky noong Huwebes. Sa Ateneo naman kasi ginanap iyon noong Huwebes kaya wala masyadong problema. Pumunta ako sa tribute noong umaga habang napuntahan ko naman ang "Literature in Action" na discussion session. Punong-puno ang venue ng "Literature in Action". Nasa isang tabi ako ng conference room, nakatayo sa likod ng nagugulong na divider kaya literal na nakinig lamang ako sa kalahati ng diskusyon. Maganda ang talakayan lalo na nang kumanta at tumula si Sir Mike na ang buong punto niya'y pagpapakita ng katangian ng oral tradition. Karamihan ng mga nasa panel ay mga mandudula kaya karamihan ng mga tinalakay nila ay tungkol sa kung paano nagiging pagtatanghal ang isang teksto. Naroon din si Servando Halili na nag-lecture tungkol sa racism na makikita sa mga awit, tula at cartoons na lumabas sa Amerika noong panahon ng Digmaang Filipino-Amerikano. (Nakita ko nga rin pala si Rica Peralejo sa mga nakikinig. La lang.)
Noong Biyernes, binigyan ko ng writing break ang mga estudyante ko kaya nakapunta ako noong hapon sa Cubao X kung saan naman ginanap ang mga session noong araw na iyon. Nakikain ako nang kaunti (ano pa ba?) noong mga araw na iyon. Sakto lang ang dating ko dahil kasisimula lang ng "Fictional Showdown". Nakita ko doon sina Ma'am Jema at Pam pero sinamahan ko sina Margie at En sa pakikinig. Dinala ko ang recorder ko pero hindi ko pa tinitingnan kung maganda ba ang kalidad ng rekord ng session. Medyo mahaba ang naging takbo ng session at ang init ng venue kaya hindi ko na masyadong maalala kung ano ang sinasabi. ipopost ko na lang siguro sa susunod recording. Basta, muntikan nang maglabasan ng ice pick. Patapos na nang dumating sina Carlo at Ida at sabay-sabay kaming pumunta sa "All About My Other" na isang nosebleed, schizo na diskusyon tungkol sa konsepto ng "Other". Mga makata talaga. Humabol naman si Charles at nag-crash kami't nakikain sa pagtatapos ng Taboan. Hindi ko na hinintay ang Poetry Reading dahil kailangan kong magpahinga at maghanda para sa compre.
3.
Ayos lang ang compre kahapon. Mas kampante ako dito kaysa sa unang bahagi. Basta. Hintayin ko na lang grade.
4.
Isang dahilan talaga kung bakit ako pagod na pagod, nagtapos ako ng isang kuwento. Ilang buwan ko rin itong inupuan. Patigil-tigil din kasi ako dito kaya parang tinapos ko na lang ito para lang matapos na. Iyon.
5.
May isa pa akong tinatapos na kuwento na ibibigay ko sana dito:
Book Project: Kathang-isip: Mga Kwentong Fantastiko Editors: Rolando B. Tolentino and Rommel Rodriguez Mga Kasamang Manunulat, Nais namin kayong imbitahan na mag-ambag ng isang kwentong fantastiko na tumatalakay sa mga kontemporaryong isyung panlipunang umiinog sa ating bansa. Ang kwentong fantastiko ay mga maiikling kwentong tumatalakay gamit ang mga elemento ng kontemporaryong panahon, fantasya o kathang-isip, at fantastikong kabig (twist) sa ending. Dahil sa maigting na ugnay ng sining at lipunan sa ating bansa, nais langkapan ng elemento ng politikal (komentaryong panlipunan at transformatibong pangangailangan) ang kwentong fantastiko. Layunin ng koleksyong ito na maitanghal ang mapagpalayang diskursong politikal ng kontemporaryong panahon sa pamamagitan ng eksplorasyon ng fantastikong pagkatha. Sa pamamagitan ng koleksyon na ito, inaasahan ang mga kontributor na magsiwalat ng mga partikular na usaping maaaring maging paraan sa higit na pag-unawa ng ating kasalukuyang lipunan, lalong higit, ang pagkritika sa mga pangyayaring politikal na humuhubog sa ating kamalayan bilang mga indibiduwal, alagad ng sining, mamamayan at iba pa. Dito rin titingnan ang maigting na ugnayan ng konsepto ng fantasya at realidad na kung tutuusi'y mayaman na materyal sa pagkatha ng maikling kwento. Narito ang inisyal na balangkas o gabay sa pagkatha ng kwentong fantastiko: - Kontemporaryong panahon: napapanahon at kasalukuyan
- Fantasyang tagpo: paglikha ng fantasmagorikong tao, nilalang, sitwasyong halaw sa kathang-isip, di pa sa tradisyon at science fiction
- Fantastikong kabig: twist na magaganap sa huling bahagi ng kwento
- Politikal na tema: maaaring direktang politikal ang katha o kaya'y matukoy ang politikal sa pamamagitan ng paggamit ng mga simbolo at iba pang literary technique
- Lima hanggang walong pahina lamang, 12 Times New Roman font, double spaced
- Isang kwento kada manunulat lamang
Dagdag na referensya rin ang mga kwentong matatagpuan sa mga antolohiya: 1. Wolfgang Hildesheimer A World Ends* 2. Deogracias Rosario Kung Ipaghiganti ang Puso* 3. Jorge Luis Borges August 25, 1983 (Black Water: The Anthology of Fantastic Literature) 4. Horacio Quiroga The Feather Pillow (Black Water: The Anthology of Fantastic Literature) 5. Virgilio Pinera Meat (The Oxford Book of Latin American Short Stories) Narito ang ating skedyul: - Enero 9, 2009-Call for contribution
- Pebrero 28, 2009-submission of stories
- Marso 2009-Editing at paggawa ng introduksyon
- Abril 2009-pagsusumite sa press
Ipadala ang inyong kontribusyon sa tatlong sumusunod na email address: kathaisip @gmail.com magpaubaya@yahoo.com rommelrdrgz@gmail.com Kung mayroon kayong mga katanungan, huwag mag-atubiling ipaalam ito sa amin.
6.
Bukas na nga pala ang Dumaguete Workshop. At mukhang dalawang linggo lang sila ngayong taon imbes na tatlo.
CALL FOR APPLICATIONS TO THE DUMAGUETE NATIONAL WRITERS WORKSHOP
The Dumaguete National Writers Workshop is now accepting applications for the 48th National Writers' Workshop to be held May 4-15, 2009 in Dumaguete City. This Writers Workshop is offering fifteen fellowships to promising young writers who would like a chance to hone their craft and refine their style. Fellows will be provided housing, a modest stipend, and a subsidy to partially defray costs of their transportation. To be considered, applicants should submit manuscripts in English on or before March 27, 2009 (seven to ten poems; or three to five short stories; or three to five creative non-fiction essays). Manuscripts should be submitted in hard copy and on CD, preferably in MS Word, together with a resume, a recommendation letter from a literature professor or a writer of national standing, a certification that the works are original, and two 2X2 ID pictures. Send all applications or requests for information to Department of English and Literature, attention Prof. A.G. Soluta, Chair, Silliman University, 6200 Dumaguete City. 7.
Nga pala, bili kayo ng bagong isyu ng Story Philippines. Naroon ang mga kuwento ng mga ka-Mahalay na Margie de Leon at Maddy Ong at ni Camsy Ocumen na dating fellow ng Ateneo National Writers Workshop.
8.
Valentine's? Ano yun? :D |
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
| |
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
wadjet_kabechet's journal
annoyed
awake
busy oddly enough
blah